ANNEMİN HEDİYESİ

Annemin hediyesi gibi beyazsın içimde, yüreğimde.. Onun kadar temizsin, özelsin benim için. Nerdesin bilmiyorum da eminim bende olduğuna. Dayanmak güç geliyor artık yokluğuna. Hani hep varmışsın da şimdi yokmuşsun gibi... Hani biliyorumki herkesten farklısın ya, Biliyorumki kimse sen olamaz ya, Ve biliyorumki sonunda bana kendini sevdirdin! Ama ben bazen taşıyamıyorum Rüyalarıma girmiyorsun belki ama Benim hayal dünyamın rüyalarındasın hep. İsterdimki hep yanımda ol, Hep benle ol... Hani annemin beyaz hediyesi var ya, Hani beni çok mutlu eden, İşe onun gibi cebimek oyup gezdirebilseydi seni sosyeten, Ve bir kez daha mutlu olsaydım taşıdığım bişey için... Artık bir ruhum olduğuna inandığım sırada, Gördümki ruhum senin için akan gözyaşlarımla beslenir olmuş. Aşığım demek çok zor gelse de, Bu benim sorunum... Ya da sorumsuzluğum. Sorgulamak istemesem de Yine seni düşünürken buluyorum kendimi. Geceleri salondaki üçlü koltukta uzanıp tv izlerken, Nedendir bilmem senin hayalin canlanıyor gözümde. Sanki o evde sen benle yaşıyormuşsun da O koltuğa öpmeye gelmişsin beni, gibi... Koltuk bile senden yakın bana oysaki! Kısmet mi denir kader mi bilmem de Pek de kaderimi yaşamaya razı gibi gözükmüyorum. Rolüm buraya kadar! Gece yine sahici ben oluyorum! Ve işte o sahiciliğimde ben seni arıyorum Varlığını arıyorum Bulamıyorum ya, sesini arıyorum. Ve tek bir alo diyişin Ahhh o sesin... “İşte dünyalar benim oldu” Bir bilsen sesinle ruhum ne hale geliyor, Bir bilsen ben dudaklarımı aptal bir sırıtışa oturmuşken buluyorum hep. Bir bilsen ne çok mutlu oluyorum. Bir bilsen sesini duyduğum gün benim en mutlu günüm... Bir bilsen o mutluluğa gözyaşları da karışıyor... Ama ben biliyorum... Biliyorumki birgün seninle olduğumda, Senin yanında olduğumda, Biliyorumki asıl o zaman dünyanın en mutlu insanı olacağım! Biliyorumki o çok istediğim şeyi dakikalarca gerçekleştireceğim; Sana sarılmayı... Biliyorumki ellerin beni sardığında sonsuz bir huzur bulacağım. Ama şimdilik bulamıyorum Yoksun... Ne yapalım... Kısmet... Beklemeye değer misin, göreceğiz. Değmezsen değme, benim içimde değil misin! Ben yine bekliyorum! Sabrımın son zerresinde, Artık tahammül edemediğim noktada, Gözyaşlarımı tükettiğimde, Biliyorumki karşımda olacaksın. Ve ben bu sefer mutluluk gözyaşları akıtmak için Besliyor olacağım kendimi, Sevgimi... Sevgimizi... Evet, sen benim hayatımın erkeği Seni seviyorum! Sen bana tanrının hediyesi!